Blog

Mijn ziel in beweging…

Omdat alles uit energie bestaat, is ook elk mens in zijn diepste wezen verbonden met de ander en met de natuur. In het universum bestaat geen afgescheidenheid en op het niveau van de ziel zijn we allen onderhevig aan dezelfde wetten. Dit zijn de wetten van licht en liefde. Hierdoor krijgen mensen vaak te maken met vergelijkbare ‘levenslessen’, ook al is ieders situatie verschillend. Door onze talenten en ervaringen te delen ontstaat herkenning en verbondenheid, waardoor ieder z’n hoogste potentiaal kan bereiken.

Via mijn dromen en meditaties ontvang ik boodschappen van gidsen, krachtdieren en andere elementen uit de natuur. Deze boodschappen helpen mij bewust te worden en te groeien. Ze laten mij zien wat mijn ziel beweegt. Het opschrijven van deze ervaringen zie ik als een mooie manier om dit te kunnen delen. Misschien zal je aspecten herkennen, misschien zal het ook jou inspireren, of misschien vind je het gewoon leuk om te lezen….

Voel je Welkom op mijn Blog.

 

18 november 2017
De wijsheid van een Oude Boom

Gedragen door golven van groen licht  zweef ik naar het middelpunt tussen de Hemel en de Aarde. Er verschijnt een witte cirkel, die steeds groter wordt en ik stap in het centrum van de draaiende cirkel. 

Ik sta in een schemerig donker bos met dichtbegroeid bladerdak. Mijn voeten zinken diep weg in de zachte aarde en het kronkelige lange pad voor me is maar gedeeltelijk zichtbaar. Sommige plekken op het pad worden verlicht door wit-gouden lichtbundels die door de openingen in het bladerdak vallen. Ik begin het spoor van lichtbundels te volgen. 

Dan kom ik uit op een open plek in het bos. Het is een veld, begroeid met wilde bloemen in allerlei verschillende kleuren. Vlinders en vogels vliegen in cirkels boven het veld. Aan de rand van het veld staat een oude boom, de stam van de boom is iets gebogen en de dikke wortels steken deels boven de grond uit. 

De Boom fluistert tegen mij: ‘Kom dichterbij.’ Ik loop naar de boom toe en leg mijn hand tegen de ruwe stam. ‘ Ik ben er’, zeg ik. ‘Kijk nu naar Binnen’, antwoordt de boom.  Ik stap in het het middelpunt van de boomstam. Hier binnen voelt het hout van de boom fluweelzacht aan, maar toch is het stevig. 

Waarom ben ik hier Boom? En is het goed waar ik nu ben?‘ Jij Weet dat alles goed is, als je aanwezig bent in je Hart’, zegt de Boom. Een groot Hart van groen licht vormt zich om me heen.

Ik kijk naar beneden en zie dat de  stevige wortels diep de aarde in groeien. Eerst door de zachte bovenlaag, daarna door een harder gedeelte met kiezels en stenen. Onder deze laag stroom kristalhelder water langs de dunne gevoelige wortelharen, die het opzuigen. Ik volg het water dat als een blauw-witte stroom via de wortels en de stam helemaal tot aan de toppen van de bladeren omhoog reist. De intens groene bladeren vangen samen het zonlicht op waardoor velen lichtstroompjes zich bundelen en als één stroom omlaag reizen door de stam, naar de wortels, tot diep in het water van de Aarde. 

De stromen veranderen steeds van kleur en ik kan niet meer onderscheiden welke stroom waar vandaan komt. ‘ Dat maakt niet uit’, zegt de Boom. Alles is één en elke richting is even belangrijk, dit de wet van de Natuur’ 

Ik kijk opnieuw naar de omgeving en zie dat alle dieren zich in cirkels rond de boom bewegen, omhuld door een gouden licht. De boom staat aan de rand van een groot Meer met stil, helder water. Als ik in het spiegelende wateroppervlak kijk, zie ik niet mezelf maar verschijnt alleen de Boom. Ik ben één met de Boom, ik ben één met de Natuur. 


14 januari 2018
De Helderheid van Kraai

Omhuld door een helder wit licht voel ik droog, warm gras onder mijn voetzolen prikken. Als ik m’n ogen open is het licht te fel om goed te kunnen zien. Langzaam raak ik gewend aan het licht zie ik dat ik een indianenkamp ben. Er brandt een kampvuur, en onder invloed van de zon verkleuren slierten van de rook tot blauwe en rode stroken van licht. Zij wijzen mij de weg naar één van de tipi’s.

Daar ontmoet ik een jonge indiaan. Hij draagt een band om zijn hoofd met daaraan een diep blauw-zwarte veer. Hij zegt dat hij mijn komst verwachtte en vraagt mij mee te gaan naar het ‘ Heilig Vuur’. De indiaan spreekt in een taal die ik niet versta, maar toch begrijp ik wat hij bedoelt. Als we bij het kampvuur gaan zitten, roept de indiaan iets en zwaait met zijn hand in de lucht. Daarop komt een kraai aan vliegen die landt op de schouder van de indiaan. ‘ Jij hebt al velen reizen gemaakt met Kraai’, vertelt hij. ‘Kraai is onze Meester van het Ongrijpbare, het is tijd dat jij je de Kracht van Kraai herinnert’.

Het verendek van Kraai is blauw-zwart, maar toch straalt het dier een opvallend fel, wit licht uit. ‘ Waarom lijkt Kraai wit, terwijl zijn veren zwart zijn?’, vraag ik. ‘ Kraai heeft Kennis van alle kleuren uit het spectrum. ‘ Zijn witte Licht zal alles wat zich in de Schaduw bevindt, helder maken’. ‘ Dit is de grootste kracht van Kraai.’

‘ Wat mag ik van jou leren, mijn Vriend Kraai?’. Dan begint boven het kamp te vliegen en ik vlieg met hem mee. Ik zie de omgeving nu door de ogen van Kraai en voel de kracht van zijn gespreide vleugels. We vliegen weg van het indianenkamp, en zweven boven een bos met intens groene en okergele bladeren. Kraai raakt een blad aan en voor een moment wordt hij één met het blad. Daarna vliegen we over zee en hier verandert Kraai in een opspattende waterdruppel vlak boven de golven. ‘ Ik heb het vermogen om te veranderen in alles waar ik me mee verbind,’zegt Kraai. ‘ Niets kan mij gevangen houden in één vorm, dit is mijn Weg van Vrijheid’.
De golven worden rustiger en er ontstaan kleuren in het wateroppervlak. Dan begint het water plotseling als een kolk te bewegen. ‘Met de juiste helderheid kun je het water in alle richtingen bewegen, die jij nodig hebt’. ‘Als je de oceaan kunt bewegen, kun je alles bewegen’, vertelt Kraai.

Uit het kolkende water vormt zich nu een spiraal van paars licht. We volgen de spiraal en komen uit in de oneindigheid van een sterrenhemel. We vliegen richting een grote ster en Kraai en ik worden samen één in het middelpunt van de ster. In een felle Vonk van licht spat de ster uiteen in duizenden stofdeeltjes. Wij zijn één met alles. Alles is één met ons.


17 februari 2018
De Weg van Leeuw

Mijn lichaam wordt omringd door een blauw-groen, helder licht. Een witgouden straal breekt door en maakt mijn ruimte vormloos en onbegrensd. 

Ik voel zacht, diep zand onder mijn voetzolen en een intense warmte van zonlicht doordringt mijn huid. Als ik mijn ogen open, komt er een leeuw naar me toe gelopen. Vlak voor mij blijft hij stilstaan, zodat ik recht in zijn grote bruine ogen kijk. Leeuw is zacht en kalm, en toch straalt hij veel kracht uit. Hoe kan ik jou leren kennen, mijn vriend, Leeuw? Loop met mij mee, zegt Leeuw, ik ken De Weg. 

Ik loop mee door de poort van een ruïne die bestaat een lage leistenen muur en marmeren pilaren. Een grote groep leeuwinnen en welpen staan in een cirkel in het middenvan de ruimte. Dit is mijn familie, vertelt de leeuw. Wij kunnen samenleven in harmonie, omdat ieder van ons zijn eigen kracht heeft. We laten elkaar vrij in die kracht, dat is belangrijk voor onze verbinding. 

Dan vervolgen we onze weg over een lang zandpad met een bos aan de ene kant, en uitgestrekte paars-gouden grasvlakte aan de andere kant. We lopen rustig en doordacht, zodat we geen details zullen missen. De leeuw laat diepe voetsporen achter in het zand en allerlei andere dieren, vanuit het bos en vanaf de vlakte, beginnen de voetsporen te volgen. De dieren kennen mijn kracht, zegt de leeuw. Zij vertrouwen op mij, daarom zullen zij volgen. Kijk goed naar alle dieren. Ze zijn allen uniek en waardevol voor de Natuur. 

We komen uit bij een heldere, turquoise blauwe lagune. De lagune is omringd door intens groene planten en bloeiende bloemen. De Leeuw loopt tot aan de rand vande lagune en raakt met de punt van zijn teen het wateroppervlak aan. Steeds groter wordende cirkels verspreiden zich over het water. Zelfs kleinste beweging verspreid zich oneindig, vertelt Leeuw. Dit is jouw effect op de wereld. 

We lopen naar een waterval aan de overkant van de lagune. Het snelstromende water weerkaatst een veelheid aan kleuren. Leeuw en ik staan onder de waterval en laten ons meedrijven met de stroom van het water. In een bol van witgouden licht worden we één en zinken steeds verder naar de diepte in het middelpunt van de Lagune. Mijn Weg is de jouwe, dit is jouw Thuis.